U bent in : home > reizen > zuid-frankrijk 2004

Zuid-Frankrijk 2004

Periode

    1 - 14 augustus 2004

Reisverslag

    Klik hier voor een foto-verslag

    Van 1 tot 14 augustus 2004 waren we op gezinsvakantie in Zuid-Frankrijk. We trokken echter ook regelmatig met telescoop en verrekijker erop uit.

    We verbleven in Pradels (50km ten NW van Montpellier), een 17de eeuws gehucht dat eigendom is van Belgen (info via www.pradels.be). Een aanrader. De ligging is enorm rustig. Het dichtsbijzinde dorpje van enige beteknis (met een winkeltje en een cafe-restaurant) ligt op bijna 10 km en de omgeving is adembenemend.

Het gehuchtje Pradels Lac du Salagou ligt vlakbij

    Het was dan ook niet verwonderlijk dat onze wandelingen in de buurt mooie waarnemingen opleverden. Je moest zelfs niet weggaan, elke avond riepen minstens 3 dwergooruilen vlak bij de huisjes (we kregen ze echter niet te zien) en een groep van 20 tot 30 bijeneters vloog voortdurend rond in de vallei en bezochten de bijenkasten van Hervé (de concierge of zoiets).

    Andere soorten die we zagen tijdens wandelingen in de vallei waren dwergarend, orpheusspotvogel (eentje vloog stomweg binnen op de kamer van de kinderen), roodkopklauwier, hop (bijna dagelijks), rode patrijs, paapje, cirlgors, distelvinken (elke dag een groep van meer dan honderd), europese kanarie, wielewaal, kleine zwartkop, baardgrasmus, grauwe klauwier en ‘s avonds “zingende” nachtzwaluwen.

    Opvallend was ook de insektenrijkdom. Bij onze aankomst werden we dadelijk overweldigd door de knarsense cicades die blijkbaar met duizenden in de struiken en bomen zaten. Een dorre weide achter ons huisje werd al vlug omgedoopt tot sprinkhanenweide, want daar sprongen ze met honderden voor je voeten weg. En een wandeling langs een zonnige helling leverde tientallen soorten vlinders op. Daarom ook een aantal foto’s van insekten bij het foto-overzicht van deze reis.

    En dan waren er de leuke ontmoetingen met zoogdieren. Elke avond vleermuizen-festijn met tientallen rondvliegende mottenvangers die gewoon boven je hoofd kwamen hangen aan de houten balken van ons balkon. Mooi was ook de ontmoeting met een everzwijn op een vroege wandeling en top of the bill was een voorbijflitsende genetkat toen we in het donker naar boven reden met de wagen.

    We bezochten natuurlijk ook enkele goede gebieden in de buurt :

    We bezochten het gebied Les Alpilles, iets noordelijk gelegen van de Camargue. De bergen zelf vielen wat tegen omdat het weer niet meewerkte (een flink onweer was de spelbreker) en omdat vanwege de recente bosbranden het gebied zo goed als ontoegankelijk was. Een paar scharrelaars brachten wat troost.

    Het dorpje Les Baux was dan wel een voltreffer. Maar liefst 3 nieuwe soorten kon ik bijschrijven op mijn life-list. Nadat we eerst in het dorpje zelf wat hadden rondgewandeld (druk, druk, druk) omdat er alpenheggemussen zouden rondvliegen, kozen we toch om rond de rotsen te wandelen. Een goede keuze. Tussen de huis- en de rotszwaluwen vlogen meerdere alpengierzwaluwen rond. Nog niet bekomen van deze ontdekking trok een forse grasmus de aandacht: orpheusgrasmus! Op een uistekende rots iets verder zagen we prachtig blauwe rotslijster. Verder een overvliegende slangenarend, kleine zwartkop en tapuit.

 Les Baux

Gorges du Tarne en Gorges de la Jonte

    Enkel al voor het uitzicht zijn deze gebieden een bezoekje waard. Een kort bezoekje leverde steenarend, zwarte wouw, slangenarend en de overal aanwezige vale gieren op.

Camargue

    Twee dagen werden uitgetrokken om dit immense gebied te bezoeken. Er werd gekozen voor een bezoekje aan het Parc Ornotholigique op de weg naar StMarie dela Mer. Dit is zeker de moeite (de foto’s van de griel werden daar genomen, eerlijkheid gebied mij te zeggen dat het om een supertam in gevangenschap levend exemplaar ging, maar de beelden zijn te grappig om ze jullie te onthouden). De tweede dag werd gekozen voor de meren aan de oostzijde van de Camargue.

    In het park werd een stevige wandeling gemaakt (onder een brandende zon, we waren thans vertrokken met regen) en dit leverde heel wat mooie soorten op zoals kwak, koereiger, kleine zilverreiger (alom aanwezig), purperreiger, flamingo (natuurlijk), witwangstern, dwergstern, visdief, graszanger, steltkluut, bosruiter, oeverloper, zwartkopmeeuw en geelpootmeeuw. Daarna reden de “mannen” (de vrouwen gingen wat kleur opdoen op het strand) naar het noorden op zoek naar vorkstaartplevier. Op basis van een aantal tips reden we via de D570 naar Albaron. Daar reden we de D37 richting StGilles in. Aan de westzijde van deze weg zou een goede locatie zijn. We vonden er echter geen, hoewel de weides en velden geschikt leken.

    Dan reden we iets verder en namen de GR653 richting Gimeaux. De velden ten noorden van deze weg lagen er zeer nat bij. Massa’s kleine zilverreigers en koerreigers en een groep van een honderd steltkluten vonden het een mooi plekje. Een groep bijeneters vloog rond, maar geen vorkstaart te zien. We wilden juist vertrekken toen er plots een sternachtige vogel voorbij scheerde, vorkstaart!!! Er bleken er een vijtal te zitten die vanaf dan zich prachtig lieten bekijken in vlucht en zittend.

    Ons tweede bezoek aan de meer oostelijk gelegen etangs was ook meer dan de moeite waard. Dit veel minder toeristische gedeelte van het gebied is een echt steltloperspool. Wij zagen er steltkluut, kluut, kleine plevier, bontbekplevier, strandplevier, bonte strandloper, kleine strandloper en oeverloper. En dit zonder veel moeite. De soort waar we echter naar zochten vonden we massaal aan Etang du Fangassier. Via een erbarmelijk slechte weg kom je op een smalle strook tussen verschillende Etangs en daar zaten honderden dunbekmeeuwen. Weer een soort bij. Als toemaatje kregen we nog een 4tal reuzensterns in het vizier.

La Crau

    Er werd ook nog een blitzbezoek gebracht aan het steppegebied La Crau (NW van Camargue). Ik ben ervan overtuigd dat een paar dagen vogels kijken in dit gebied schitterende lijsten zou opleveren. Wij zagen alvast (op een uurtje tijd) 2 rondvliegende en iets later een groepje van 5 (mooi langs de weg op een veld of wat er moest voor doorgaan) witbuikzandhoenders.

Soortenlijst

    In totaal zagen we 109 soorten op maar een paar dagen echt vogels kijken. Dit aangevuld met prachtige waarnemingen van insekten, vlinders en zoogdieren een gebied om met een dikke stift aan te kruisen op je planningslijstje. Wij gaan alvast nog een keertje terug.